112@hemelwacht.net

Leo Jonkergouw toont het poreuze brokstuk dat in zijn tuin neerplofte (Foto Simon Bleeker).

OPPENHUIZEN-Een doffe plof deed Leo Jonkergouw uit Oppenhuizen dinsdagmorgen (6 maart 2001) flink schrikken. Op nog geen meter van hem verwijderd lag een merkwaardig steentje ter grootte van een kippenei in zijn tuin van de voormalige pastorie aan de Tsjerkebuorren.

Door Koen Pennewaard, Leeuwarder Courant

Het voorwerp zat stevig in de grond en had een kratertje van enkele centimeters geslagen. Jonkergouw vermoedde direct dat het een meteoriet was, maar dat blijkt niet het geval. Groot was vanmorgen de desillusie toen een deskundige van de werkgroep meteoren van de Utrechtse sterrenwacht hem meedeelde dat de steen voor 99 procent zeker geen meteoor is.

,,Hij vertelde mij dat een meteoor bijna altijd magnetisch is'', zegt Jonkergouw. ,,En hoewel er wel degelijk sporen van metalen in zitten, kon ik niks beginnen met een magneet. Ook stort er maar een keer in de tachtig jaar zo'n steen neer. Zou wel heel toevallig zijn als dat net bij mij in de tuin was gebeurd.'' Waar de steen wel vandaan komt, blijft de vraag.

,,Ik was nog geen halve minuut buiten en wilde van het mooie winterweer genieten. Ik heb geluk gehad, dat mij dit is overkomen. Hoeveel mensen hopen hier niet op?'' Dat het steentje hem ook op zijn hoofd had kunnen raken, negeert hij liever.

Het steentje is relatief zwaar, aldus Jongergouw. Opvallend zijn de tientallen kleine gaatjes. ,,Het lijkt wel poreus.' De Oppenhuister legde de vondst onder de loep en ontdekte aardse componenten die sterk lijken op roest, zwavel en kiezeltjes. ,,Hij ruikt ook een beetje naar zwavel.'' Dat zou weer op een andere herkomst kunnen duiden.

Even dacht Jonkergouw aan een grap van kinderen uit de buurt, maar het dichtstbijzijnde huis staat 30 meter verderop. ,,Ik heb vlug om mij heen gekeken, maar niemand gezien.'' Bovendien moet de steen met grote snelheid zijn neergevallen, gezien het gat in de grond. ,,Ik had ook de indruk dat 'ie recht naar beneden is gevallen.''

De 55-jarige Oppenhuister heeft iets met het heelal. ,,Ik loop altijd met m'n neus in de lucht.'' Een paar jaar geleden zag 'ie 's avonds, gezeten in de tuin, een vreemde, zilverkleurige bal voorbijkomen. Hij consulteerde de Leeuwarder luchtmachtbasis, maar niemand had iets vreemds gezien. Jonkergouw gaf er verder geen ruchtbaarheid aan.

In zijn jonge jaren viste hij tijdens een expositie in Den Bosch een heus stukje maansteen uit een vitrine, toen de bewakers eventjes niet opletten. ,,Ik was er met een vriendje naar toe gegaan. We overwogen om de steen mee te nemen, maar hebben hem toch maar teruggelegd. Achteraf bleek hij voor ƒ3 miljoen verzekerd''

Laatste wijziging: donderdag 08 maart 2001