|
112@hemelwacht.net |
Een "ster" schiet langs de hemel: in de volksmond een "vallende ster" maar dat is het zeker niet. Kosmisch gruis (meteoroïde) verbrandt in de dampkring van de Aarde. Het lichtend spoor noemen we een meteoor, verbrandt het stuk niet in zijn geheel dan kan het op aarde terecht komen. Dit noemen we een meteoriet, ook in Nederland zijn meteorieten gevonden.
De helderheid van de meteoor hangt af van de grootte van het binnenkomende
object. Astronomen gebruiken de zogenoemde magnitude
schaal. Is de meteoor erg helder dan spreken we van een vuurbol. Is de
helderheid vergelijk met die van Volle Maan dan kan de meteoor ook schaduw
werpen. Dit gebeurt maar heel even en kan schrikaanjagend zijn, zeker op een
donkere plek. Ze kunnen zelfs overdag zichtbaar zijn, ze was er op 29 mei 1994
een daglicht meteoor boven Noord-Holland. Een dergelijk stofdeeltje komt met grote snelheid de dampkring binnen, 15 tot
70 kilometer/seconde. Het is bekend dat bij vermindering van de snelheid,
beneden de snelheid van het geluid, er ook een zogenoemde "sonic boom"
kan optreden. Deze is met gevoelige instrumenten te meten. En kan leiden tot
bijvoorbeeld soortgelijke effecten als de knal in
Friesland. De foto toont de grote meteoriet van Willamette, Oregon (bron: American
Museum of Natural History - Julias Kuschner en Clyde Fischer).
Kometen laten in hun baan om de Zon stof achter. De Aarde op haar beurt botst met deze stof verdichtingen. Dit leidt tot zogenoemde meteoorzwermen of sterrenregens. Er kunnen dan veel meteoren per uur zichtbaar zijn.
Ook terugkerende raket-delen of kunstmanen kunnen een "vallende ster" veroorzaken. In verband moet mogelijke schade op Aarde wordt het zogenoemde ruimte-schroot goed in de gaten gehouden. Op het web zijn diverse informatie bronnen.
Melding bij de Hemelwacht:
2001: 6 mei, 27 oktober, 15 november
2002: 17 januari
2003: schemermeteoor Noord-Holland
2005: heldere meteoor 26 oktober
Laatste wijziging: vrijdag 09 december 2005